فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین فروردین ، غزل حافظ شماره 469
انت روائح رند الحمي و زاد غرامي ، فداي خاک در دوست باد جان گرامي پيام دوست شنيدن سعادت است و سلامت ، من المبلغ عني الي سعاد سلامي بيا به شام غريبان و آب ديده من بين ، به سان باده صافي در آبگينه شامي اذا تغرد عن ذي الاراک طائر خير ، فلا تفرد عن روضها انين حمامي بسي نماند که روز فراق يار سر آيد ، رايت من هضبات الحمي قباب خيام خوشا دمي که درآيي و گويمت به سلامت ، قدمت خير قدوم نزلت خير مقام بعدت منک و قد صرت ذائبا کهلال ، اگر چه روي چو ماهت نديده ام به تمامي و ان دعيت بخلد و صرت ناقض عهد ، فما تطيب نفسي و ما استطاب منامي اميد هست که زودت به بخت نيک ببينم ، تو شاد گشته به فرماندهي و من به غلامي
چو سلک در خوشاب است شعر نغز تو حافظ
،
که گاه لطف سبق مي برد ز نظم نظامي
تعبیر:
به زودی به آرزوی خود می رسی و به وصال دوست دست خواهی یافت. نگران و ناامید نباش و صبر و تحمل داشته باش تا به نتیجه ی مطلوب برسی. صداقت خود را برای همه آشکار کن تا دلها را به سوی خود جذب کنی.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین اردیبهشت ، غزل حافظ شماره 295
سحر به بوي گلستان دمي شدم در باغ ، که تا چو بلبل بي دل کنم علاج دماغ به جلوه گل سوري نگاه مي کردم ، که بود در شب تيره به روشني چو چراغ چنان به حسن و جواني خويشتن مغرور ، که داشت از دل بلبل هزار گونه فراغ گشاده نرگس رعنا ز حسرت آب از چشم ، نهاده لاله ز سودا به جان و دل صد داغ زبان کشيده چو تيغي به سرزنش سوسن ، دهان گشاده شقايق چو مردم ايغاغ يکي چو باده پرستان صراحي اندر دست ، يکي چو ساقي مستان به کف گرفته اياغ
نشاط و عيش و جواني چو گل غنيمت دان
،
که حافظا نبود بر رسول غير بلاغ
تعبیر:
غرور و تکبر را رها کن. دوره ی حسن و جوانی به زودی به سر خواهد آمد، بنابراین قدر لحظات خود را بدان تا دچار ندامت و پشیمانی نشوی. عاقبت اندیش باش و در زندگی تندروی نکن. از افراط و تفریط بپرهیز.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین خرداد ، غزل حافظ شماره 20
روزه يک سو شد و عيد آمد و دل ها برخاست ، مي ز خمخانه به جوش آمد و مي بايد خواست نوبه زهدفروشان گران جان بگذشت ، وقت رندي و طرب کردن رندان پيداست چه ملامت بود آن را که چنين باده خورد ، اين چه عيب است بدين بي خردي وين چه خطاست باده نوشي که در او روي و ريايي نبود ، بهتر از زهدفروشي که در او روي و رياست ما نه رندان رياييم و حريفان نفاق ، آن که او عالم سر است بدين حال گواست فرض ايزد بگذاريم و به کس بد نکنيم ، وان چه گويند روا نيست نگوييم رواست چه شود گر من و تو چند قدح باده خوريم ، باده از خون رزان است نه از خون شماست
اين چه عيب است کز آن عيب خلل خواهد بود
،
ور بود نيز چه شد مردم بي عيب کجاست
تعبیر:
همه ی سیاهی ها و تباهی ها از بین خواهد رفت. از دوستان ریاکار در رنج و عذاب به سر می بری اما با صداقت و صفای دل و ایمان، زندگی خوبی خواهی داشت.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین تیر ، غزل حافظ شماره 397
ز در درآ و شبستان ما منور کن ، هواي مجلس روحانيان معطر کن اگر فقيه نصيحت کند که عشق مباز ، پياله اي بدهش گو دماغ را تر کن به چشم و ابروي جانان سپرده ام دل و جان ، بيا بيا و تماشاي طاق و منظر کن ستاره شب هجران نمي فشاند نور ، به بام قصر برآ و چراغ مه برکن بگو به خازن جنت که خاک اين مجلس ، به تحفه بر سوي فردوس و عود مجمر کن از اين مزوجه و خرقه نيک در تنگم ، به يک کرشمه صوفي وشم قلندر کن چو شاهدان چمن زيردست حسن تواند ، کرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کن فضول نفس حکايت بسي کند ساقي ، تو کار خود مده از دست و مي به ساغر کن حجاب ديده ادراک شد شعاع جمال ، بيا و خرگه خورشيد را منور کن طمع به قند وصال تو حد ما نبود ، حوالتم به لب لعل همچو شکر کن لب پياله ببوس آنگهي به مستان ده ، بدين دقيقه دماغ معاشران تر کن
پس از ملازمت عيش و عشق مه رويان
،
ز کارها که کني شعر حافظ از بر کن
تعبیر:
ایمان و اعتقاد خود را نسبت به کاری که در پیش داری از دست نده و بر سعی و تلاش خود بیفزای تا به نتیجه ی دلخواه و مطلوب خود برسی. ریا را از وجود خود دور کن. آینده ی خوب و موفقیت آمیزی در پیش رو داری.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین مرداد ، غزل حافظ شماره 250
روي بنماي و وجود خودم از ياد ببر ، خرمن سوختگان را همه گو باد ببر ما چو داديم دل و ديده به طوفان بلا ، گو بيا سيل غم و خانه ز بنياد ببر زلف چون عنبر خامش که ببويد هيهات ، اي دل خام طمع اين سخن از ياد ببر سينه گو شعله آتشکده فارس بکش ، ديده گو آب رخ دجله بغداد ببر دولت پير مغان باد که باقي سهل است ، ديگري گو برو و نام من از ياد ببر سعي نابرده در اين راه به جايي نرسي ، مزد اگر مي طلبي طاعت استاد ببر روز مرگم نفسي وعده ديدار بده ، وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر دوش مي گفت به مژگان درازت بکشم ، يا رب از خاطرش انديشه بيداد ببر
حافظ انديشه کن از نازکي خاطر يار
،
برو از درگهش اين ناله و فرياد ببر
تعبیر:
بدون سعی و کوشش به جایی نخواهی رسید. هیچ کاری با سهل انگاری و دست روی دست گذاشتن به نتیجه نمی رسد. با دوستان با تجربه مشورت کن. خودخواهی را از وجود خود بیرون کن. غم و غصه ی بیهوده حاصلی جز ناامیدی ندارد.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین شهریور ، غزل حافظ شماره 128
نيست در شهر نگاري که دل ما ببرد ، بختم ار يار شود رختم از اين جا ببرد کو حريفي کش سرمست که پيش کرمش ، عاشق سوخته دل نام تمنا ببرد باغبانا ز خزان بي خبرت مي بينم ، آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد رهزن دهر نخفته ست مشو ايمن از او ، اگر امروز نبرده ست که فردا ببرد در خيال اين همه لعبت به هوس مي بازم ، بو که صاحب نظري نام تماشا ببرد علم و فضلي که به چل سال دلم جمع آورد ، ترسم آن نرگس مستانه به يغما ببرد بانگ گاوي چه صدا بازدهد عشوه مخر ، سامري کيست که دست از يد بيضا ببرد جام مينايي مي سد ره تنگ دليست ، منه از دست که سيل غمت از جا ببرد راه عشق ار چه کمينگاه کمانداران است ، هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد
حافظ ار جان طلبد غمزه مستانه يار
،
خانه از غير بپرداز و بهل تا ببرد
تعبیر:
در سختی های زندگی سست اراده و ترسو نباش. منتظر نباش تا دیگران برایت کاری انجام دهند. ثابت قدم و با اراده به استقبال خطرات و مشکلات برو تا گره از کار فرو بسته ات باز شود. امید و ایمان به خدا را فراموش نکن.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین مهر ، غزل حافظ شماره 13
مي دمد صبح و کله بست سحاب ، الصـبوح الصبـوح يــا اصحــاب مــي چـکد ژاله بر رخ لاله ، المــدام المــدام يا احـباب مي وزد از چمن نسيم بهشت ، هان بنوشيد دم به دم مي ناب تخت زمرد زده است گل به چمن ، راح چون لـعل آتشين درياب در مــيخـانه بسته اند دگر ، افـتـتـح يـا مفــتح الابواب لب و دندانت را حقوق نمک ، هست بر جان و سينه هاي کباب اين چنين موسمي عجب باشد ، که ببندند ميکده به شتاب
بر رخ ساقي پري پيکر
،
همچو حافظ بنوش باده ناب
تعبیر:
در کارت عجله نداشته باش و اصرار نکن. اگر می خواهی به مقصود برسی باید مشکلات زیادی را پشت سر بگذاری. این در بسته وقتی باز می شود که حقوق دیگران را رعایت کنی. غم خوردن سودی ندارد. با گذشت زمان به مراد خود خواهی رسید.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین آبان ، غزل حافظ شماره 335
در خرابات مغان گر گذر افتد بازم ، حاصل خرقه و سجاده روان دربازم حلقه توبه گر امروز چو زهاد زنم ، خازن ميکده فردا نکند در بازم ور چو پروانه دهد دست فراغ بالي ، جز بدان عارض شمعي نبود پروازم صحبت حور نخواهم که بود عين قصور ، با خيال تو اگر با دگري پردازم سر سوداي تو در سينه بماندي پنهان ، چشم تردامن اگر فاش نگردي رازم مرغ سان از قفس خاک هوايي گشتم ، به هوايي که مگر صيد کند شهبازم همچو چنگ ار به کناري ندهي کام دلم ، از لب خويش چو ني يک نفسي بنوازم ماجراي دل خون گشته نگويم با کس ، زان که جز تيغ غمت نيست کسي دمسازم
گر به هر موي سري بر تن حافظ باشد
،
همچو زلفت همه را در قدمت اندازم
تعبیر:
ملول و ناراحت هستی. فکر می کنی محرم راز و دوست صمیمی پیدا نمی شود تا در حل مشکلات به تو کمک کند. خودخوری و افسردگی را رها کن و به خود ایمان بیاور. راه نجات، شناخت توانایی های خود است. به هدف خود ایمان داشته باش تا به مقصود برسی.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین آذر ، غزل حافظ شماره 316
زلف بر باد مده تا ندهي بر بادم ، ناز بنياد مکن تا نکني بنيادم مي مخور با همه کس تا نخورم خون جگر ، سر مکش تا نکشد سر به فلک فريادم زلف را حلقه مکن تا نکني دربندم ، طره را تاب مده تا ندهي بر بادم يار بيگانه مشو تا نبري از خويشم ، غم اغيار مخور تا نکني ناشادم رخ برافروز که فارغ کني از برگ گلم ، قد برافراز که از سرو کني آزادم شمع هر جمع مشو ور نه بسوزي ما را ، ياد هر قوم مکن تا نروي از يادم شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه ، شور شيرين منما تا نکني فرهادم رحم کن بر من مسکين و به فريادم رس ، تا به خاک در آصف نرسد فريادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روي
،
من از آن روز که دربند توام آزادم
تعبیر:
در هر کاری میانه روی پیشه کن و دقت عمل داشته باش. به فکر دوستان خود باش و آنان را از یاد نبر تا در روزگار تنگدستی و نیاز به کمک تو بشتابند. خود را از پند و اندرز بزرگان بی نیاز ندان و غرور و تکبر را کنار بگذار.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین دی ، غزل حافظ شماره 125
شاهد آن نيست که مويي و مياني دارد ، بنده طلعت آن باش که آني دارد شيوه حور و پري گر چه لطيف است ولي ، خوبي آن است و لطافت که فلاني دارد چشمه چشم مرا اي گل خندان درياب ، که به اميد تو خوش آب رواني دارد گوي خوبي که برد از تو که خورشيد آن جا ، نه سواريست که در دست عناني دارد دل نشان شد سخنم تا تو قبولش کردي ، آري آري سخن عشق نشاني دارد خم ابروي تو در صنعت تيراندازي ، برده از دست هر آن کس که کماني دارد در ره عشق نشد کس به يقين محرم راز ، هر کسي بر حسب فکر گماني دارد با خرابات نشينان ز کرامات ملاف ، هر سخن وقتي و هر نکته مکاني دارد مرغ زيرک نزند در چمنش پرده سراي ، هر بهاري که به دنباله خزاني دارد
مدعي گو لغز و نکته به حافظ مفروش
،
کلک ما نيز زباني و بياني دارد
تعبیر:
فریب ظواهر زیبا را مخور. در زندگی به دنبال کمال و سیرت زیبا باش. با هر کسی مشورت نکن. فقط دوستان واقعی را محرم اسرار بدان. مغرور نباش. به نصایح دوستان گوش کن.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین بهمن ، غزل حافظ شماره 53
منم که گوشه ميخانه خانقاه من است ، دعاي پير مغان ورد صبحگاه من است گرم ترانه چنگ صبوح نيست چه باک ، نواي من به سحر آه عذرخواه من است ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله ، گداي خاک در دوست پادشاه من است غرض ز مسجد و ميخانه ام وصال شماست ، جز اين خيال ندارم خدا گواه من است مگر به تيغ اجل خيمه برکنم ور ني ، رميدن از در دولت نه رسم و راه من است از آن زمان که بر اين آستان نهادم روي ، فراز مسند خورشيد تکيه گاه من است
گناه اگر چه نبود اختيار ما حافظ
،
تو در طريق ادب باش و گو گناه من است
تعبیر:
هرگز از انجام کاری که در پیش داری پشیمان نباش. سعادت و نیکبختی در انتظار تو است. از طعنه ی حسودان دوری کن و نسبت به آنها بی اعتنا باش.
فال حافظ روزانه شنبه 30 آبان 1405 ، ویژه متولدین اسفند ، غزل حافظ شماره 489
اي در رخ تو پيدا انوار پادشاهي ، در فکرت تو پنهان صد حکمت الهي کلک تو بارک الله بر ملک و دين گشاده ، صد چشمه آب حيوان از قطره سياهي بر اهرمن نتابد انوار اسم اعظم ، ملک آن توست و خاتم فرماي هر چه خواهي در حکمت سليمان هر کس که شک نمايد ، بر عقل و دانش او خندند مرغ و ماهي باز ار چه گاه گاهي بر سر نهد کلاهي ، مرغان قاف دانند آيين پادشاهي تيغي که آسمانش از فيض خود دهد آب ، تنها جهان بگيرد بي منت سپاهي کلک تو خوش نويسد در شان يار و اغيار ، تعويذ جان فزايي افسون عمر کاهي اي عنصر تو مخلوق از کيمياي عزت ، و اي دولت تو ايمن از وصمت تباهي ساقي بيار آبي از چشمه خرابات ، تا خرقه ها بشوييم از عجب خانقاهي عمريست پادشاها کز مي تهيست جامم ، اينک ز بنده دعوي و از محتسب گواهي گر پرتوي ز تيغت بر کان و معدن افتد ، ياقوت سرخ رو را بخشند رنگ کاهي دانم دلت ببخشد بر عجز شب نشينان ، گر حال بنده پرسي از باد صبحگاهي جايي که برق عصيان بر آدم صفي زد ، ما را چگونه زيبد دعوي بي گناهي
حافظ چو پادشاهت گه گاه مي برد نام
،
رنجش ز بخت منما بازآ به عذرخواهي
تعبیر:
بخت و اقبال و سعادت همراه تو است. به زودی به کام و آرزوی خود می رسی. در هنگام توانایی و سعادت به نیازمندان خدمت کن تا به این وسیله از نعمت های خداوند سپاسگزار باشی. غرور و خودپسندی را از خود دور کن.